NOVO DISCO XÁ A VENDA!

Xúa son un quinteto novo de moita experiencia. Novo porque debutan discográficamente como grupo, pero individualmente os seus compoñentes teñen participado en diferentes experiencias musicais que van desde tocar con grupos de longa historia como Brath ou Fía na Roca hasta actuar con agrupacións máis novas como Anubía ou Driade. Estas moitas horas de escenario nótanse nunha banda que, aínda que basa a súa filosofía sonora na tradición do folk galego, non renuncia a incorporación de ritmos procedentes doutras disciplinas artísticas que cheiran a jazz ou a funk. Tampouco renuncia o combo a aproveitar sons doutras culturas, como é o caso dos ritmos eslavos que se poden escoitar e que, supoñemos, proceden de Vazdim Yukhnevich, que se encarga do acordeón de botóns.

Outra das características de Xúa é a preeminencia da voz humana, neste caso a da estupenda Nuria de León, que é o vehículo dunhas letras que navegan por moitos temas diferentes. Xúa gravou o que se poden denominar como metacancións, posto que falan do que significa o oficio de músico, concretamente das loitas que moitas veces se establecen co instrumento no momento das afinacións. Neste mesmo campo artístico, os Xúa tamén falan dos que se dedican a cantar en «Cencantares» e dos afeccionados ao baile en «Non mirai». A banda tamén trata outra das características históricas dos músicos en Galicia: a lingua do barallete. O propio nome do grupo é unha palabra do barallete, posto que «xúa» significa «lume». A xerga era empleada con diferentes variacións por todolos oficios que tiñan un carácter ambulante como afiadores, capadores, paragüeiros ou os propios músicos.

Xúa tamén deixou sitio no seu primeiro disco para a literatura. A banda adaptou poemas como «Illas» de Celso Emilio Ferreiro, unha composición de García Lorca como «Danza da lúa en Santiago», que o grupo rebautizou como «Xotalúa», e unha traducción-adaptación dun texto de Eduardo Galeano titulado «Patas arriba» que Xúa bautizou como «Pregóns da lanterna máxica».

Con todos este mimbres musicais e literarios, o debú de Xúa é sorprendente pola súa madurez musical, o que os salvou de cometer os erros clásicos de principiantes e facturar un disco moi sólido e disfrutable en tódolos os seus aspectos: composición, execución e producción.

Xúa are a new young experienced quintet. I mean new because it's their discographical debut, but individually their components have been into a lot of different musical experiences, from touring with long history bands like Brath ou Fia na Roca to even play in rookie bands like Anubía or Driade. This huge amount of experience on stage is so obvious that, even basing their sound philosophy in the tradition of Galician Folk, they don't give up including rythms from other genres that smell like jazz or funk. They either renounce to take advantage of other cultures' sounds like Slavic rythms and patterns which are for sure a creation of button accordionist Vadzim Yukhnevich. A mix that will amaze you.

Other of the main features of Xúa! it's the presence of the human voice, in this case the voice of the fabulous Nuria de León, who acts as a vehicle of the lyrics travelling through a lot of different topics. Xúa! recorded what can be called "Metasongs" since they sing about the meaning of the work of the musician, more accurately into the struggles against the instruments in the moment of tuning. On this same artistic field, Xúa also speaks about singers in "Cencantares" and dancers in "Non Mirai". The band also deals with other of the main characteristics of the galicina musicians: the Barallete language. The name of the band is a word in "barallete" that means "fire". This language was used with some variations among the itinerant jobs like knife sharpeners, umbrella makers or simply the musicians.

Xúa also reserved a place in the record for literature. The band adapted poems like "Illas" ("Islands") by Celso Emilio Ferreiro, or a composition by Federico García Lorca like "Danza da lúa en Santiago", which the group renamed "Xotalúa", and finally a traduction/adaptation of a text by Eduardo Galeano titled "Patas arriba", renamed as "Pregóns da lanterna máxica"

With all this little pieces of music and literature, Xúa's debut is amazing because of the musical maturity, which saved them from falling into the typical mistakes and releasing a very solid record, enjoyable in all of its faces: composition, performance and production.